Odanın içerisinde dört dönüyordum. Kendimi köşeye sıkışmış, sıkılmış hissediyordum. Nereye gidersem o, nereye bakarsam oydu. Her yerde her zaman benimle beraberdi. Düşüncelerime saplanıp kalmıştı. Ne yapacağımı bilmiyordum. Bir çözüm bulamıyordum dışarıya çıkmaktan başka. Benim nefes almaya ihtiyacım vardı. Her attığım adımda, her düşüncem ile geriliyordum. Sinirlerim sıkışıyor, patlamaya biraz daha yaklaşıyordum. Etrafı dağıtmak, parçalamak istememe […]
6. Gün
Tatlı uykumdan uyanmış, sonunda gözlerimi karanlığa açmıştım. İçimde çok büyük bir boşluk vardı. Her ayağa kalktığımda, bir yere gittiğimde düşündüğüm her sefer kendini hatırlatan bir boşluktu bu. Ne kadar uzağa gidersem gideyim o benimleydi. O benim içimdeydi. O benim bir parçamdı. Yalnızca bir sarılmanın geçiremeyeceği kadar büyüktü. Bunca şeyden sonra elimde sorabildiğim tek bir soru […]
5. Gün
Elimdeki telefona kilitlenmiştim. Az önce Eleanor ile konuşmuyor muydum? Şimdi Eleanor neredeydi? O ölmüş olamazdı. Bunu kabul etmek istemiyordum. Ne gerçek, ne de hayal bunların bir önemi yoktu. Ben kimdim ve neden burada oturuyordum? Şiddetli yağmuru duyuyordum. Damlalar bir bir üzerime düşmeye başladı. Soğuk havayı ciğerlerime çekiyordum. Her şeyden kaçıyordum. Her şeyden gerçekten kaçabilecek miydim? […]
4. Gün
Buzdolabın karşısında istemeyerek son lokmayı da ağzıma attım. Zar zor çiğniyordum. Hiçbir şey yemek istemiyordum ama insanoğlunun kusurlarından biriydi bu. Karnım açtı ama daha fazla bir şey yiyemeyecek durumdaydım. Hemen buzdolabının kapağını kapattım. Odaya gitmek üzere aklıma ağrı kesici geldi. Şimdi başım ağrımıyordu ancak içmemek için bir sebep göremiyordum. Beni yatıştırıyor, zihnimi rahatlatıyordu. Benim küçük […]
3. Gün
‘Seni seviyorum.’ “Sus, sus lütfen. Sen gerçek değilsin.” ‘Yanında olduğumu görmüyor musun?’ Hayır, hayır… Bu gerçek değildi! Eleanor öldü, o artık yok. “Sen, sen yalnızca kafamda kurduğum bir hayalsin.” Sesler her yerdeydi. Sesleri durduramıyordum. Her bir ses evin bir başka yerinden geliyordu. Gözlerim hızlı hızlı odanın içerisinde dönüp dolanırken duvarlar üzerime gelmeye başladı. Duvarlar gözlerimin […]
2. Gün
Düşünmek en büyük yüktü. Düşündükçe ardı arkası kesilmiyordu. Bir soruya cevap bulamadığın vakit; bir soru, bir soruyu doğuruyordu. İşkence hiç bitmiyordu. Ne kadar durmak istersen iste çarklar dönmeye devam ettiği sürece kendine işkence etmeye devam ediyordun. Ta ki çarklar durana kadar; eğer yapabilirsen uyuduğun zaman, belli başlı uyarıcılar ile beynini uyuşturur ya da en son […]
1. Gün
“Hava çoktan karardı. Burada dikilip duramazsın tüm gece.” Bu bir ömür boyu yapabilirdim. Ilımlı bir şekilde sırtımı sıvazladı. “Senin de eve gidip dinlenmen gerekiyor.” Gözlerimi bir an olsun önümden ayırmadan karşılık verdim. “Gitmek istemiyorum, sen gidebilirsin.” “Biliyorsun ki bunu yapamam.” Avcumun içindeki gümüş kolyeye baktım. Şu an tek istediğim yalnız kalabilmek ve olan tüm bu […]