Uykusuz ve yorgun gözlerim açılmamak üzere kapanmış gibiydiler. Gözlerimi açmakta zorlanıyordum ama onları açmam gerekiyordu. Biraz daha uyuyabilirdim. Sadece biraz daha… Rahat yatağımdan çıkmak istemiyordum. Gözlerimi bir anda açtım. Daha fazla uyuyamazdım! İşe geç kalmamalıydım. Gözlerimi ovuşturduğum sırada yatakta doğruldum. Ayaklarımı yataktan sarkıttım. Yüzümü ve gözümü ovuşturarak kendime gelmeye çalışıyordum. Annemin yanımda olmadığı bir güne […]
… (Bölüm 1)
“Orada olduğunu biliyorum anne! Seni çok özledim.” “Öylece dikilip tanrıdan medet umma. O öldü, bu basit gerçeğin farkına var.” “Se-sen de kimsin?” “Senin olmayı beceremediğin kimseyim. Onun öldüğünü biliyorsun.” “Çek elini omzumdan! O ölmedi, orada beni bekliyor.” “Gerçeği inkar etmen, zayıflığını gözler önüne seriyor. Kabullen tüm olanları.”